De WIA

Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA)

Sinds 29 december 2005 is de wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen van kracht. Deze wet, afgekort WIA, is de opvolger van de WAO en biedt inkomensbescherming aan diegenen die als gevolg van ziekte of gebrek niet meer (volledig) kunnen werken. Mensen die nog wel (gedeeltelijk) kunnen werken, worden gestimuleerd om hun verdiencapaciteit optimaal te benutten. Werknemers die minder dan 35% arbeidsongeschikt zijn krijgen geen uitkering. De WIA bestaat uit twee uitkeringsregelingen: de IVA en de WGA.

Inkomensverzekering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten (IVA)
De IVA is en blijft een publiek gefinancierde regeling. Eigen┬Črisicodragen voor de IVA is dus niet mogelijk. Alle werkgevers betalen hiervoor een uniforme premie, de zogenaamde basispremie WAO/WIA. In 2009 bedraagt deze 5,70% van het premieloon sociale verzekeringen

Werkhervattingsregeling voor Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) (WGA)
De WGA is een hybride regeling. De werkgever kan ervoor kiezen om het risico volledig bij het UWV te verzekeren. De werkgever betaalt dan een gedifferenti├źerde WGA-premie, waarvan de hoogte varieert naarmate er meer werknemers in de WGA terechtkomen en naarmate deze werknemers langer in de uitkering zitten. De gemiddelde WGA-premie voor 2009, de zogenaamde rekenpremie, bedraagt 0,47% van het premieloon sociale verzekeringen. De werkgever kan ervoor kiezen om de eerste tien jaar van het WGA-risico zelf te dragen. Om te voorkomen dat bij faillissement van de werkgever de overheid alsnog opdraait voor de kosten moet iedere werkgever die eigenrisicodrager wil worden een bankgarantie of verzekeringsverklaring overleggen. De bankgarantie is niet echt populair, omdat deze ten koste gaat van de kredietruimte van de werkgever. De meeste werkgevers die eigenrisicodrager willen worden kiezen daarom voor een eigen┬Črisicodragersverzekering. De verzekeraar geeft dan een verzekeringsverklaring af, waarmee de werkgever aan de Belastingdienst kan aantonen dat hij een adequate verzekering heeft afgesloten voor het risico dat hij als eigenrisicodrager loopt. Een werkgever die eigenrisicodrager is geworden hoeft geen gedifferentieerde WGA-premie meer te betalen aan het UWV.
Hij betaalt immers een verzekeringspremie aan de verzekeraar, en door de premies van verschillende verzekeraars te vergelijken kan een werkgever daarmee meestal een kostenvoordeel behalen ten opzichte van de gedifferentieerde WGA-premie van